IJszwemmen in de natuur: rust in de kou

Tom: Waarom zou je op een ijskoude ochtend in december vrijwillig in een natuurplas springen? Mijn gast van vandaag doet het elke week.

Tom: Welkom bij TalkDutch. Ik ben Tom. Vandaag praat ik met Brenda. Zij is vijfenveertig jaar en zwemt het hele jaar door in de natuur. Dus ook in de winter, als het water ijskoud is. Brenda, ontzettend leuk dat je er bent. Hoe voelt het om hier in een warme studio te zitten?

Brenda: [laughs] Nou, heerlijk comfortabel! Maar ik moet zeggen dat ik de kou echt ben gaan waarderen. Leuk om hier te zijn, Tom.

Tom: Hoe kom je erbij om in de winter buiten te gaan zwemmen? De meeste mensen kruipen dan liever met een kop thee op de bank.

Brenda: Ja, dat deed ik vroeger ook. Maar een paar jaar geleden zat ik niet lekker in mijn vel. Ik was vaak moe, had veel stress en zocht energie. Toen las ik een artikel over winterzwemmen. Eerst dacht ik: die mensen zijn gek. Maar het liet me niet los. Dus op een dag in oktober besloot ik het gewoon te proberen in de recreatieplas hier in de buurt.

Tom: In oktober is het water al flink fris. Hoe was die allereerste keer?

Brenda: Het was een enorme schok. Je ademhaling schiet meteen omhoog en je lichaam zegt: ren weg! Maar ik had afgesproken dat ik rustig zou blijven ademen. Ik bleef een minuut in het water, tot mijn schouders. Toen ik eruit kwam, voelde ik een enorme stroom energie. Mijn hele huid tintelde. Ik wist meteen: dit ga ik vaker doen.

Tom: Wat bijzonder. De kou doet natuurlijk direct iets met je lichaam.

Brenda: Zeker. Je lichaam gaat in een overlevingsstand en maakt adrenaline aan. Maar het belangrijkste is de mentale rust. In dat koude water kún je simpelweg niet nadenken over je werk of je zorgen. Je bent alleen bezig met het nu en met je ademhaling. Dat geeft een ongelooflijke stilte in je hoofd.

Tom: Ja, dat kan ik me voorstellen. Maar is het niet gevaarlijk?

Brenda: Als je het zomaar doet wel. Je moet nooit alleen gaan. Ik zwem altijd met een vast groepje vrienden. We letten goed op elkaar. En we springen er nooit zomaar in, want die koude shock kan gevaarlijk zijn voor je hart. We lopen heel rustig het water in. In de winter blijven we er ook maar twee of drie minuten in. Dat is echt genoeg.

Tom: En hoe reageert je omgeving hierop? Vinden ze het raar?

Brenda: Mijn man verklaarde me eerst voor gek. [laughs] Hij stood met een dikke winterjas en warme thee op de kant te kijken. Maar hij ziet wat het met me doet. Ik ben bijna nooit meer verkouden, ik slaap veel dieper en ben rustiger. Laatst is hij zelf ook voor het eerst meegegaan. Weliswaar maar dertig seconden, maar toch!

Tom: Wat goed! Is er een moment van het afgelopen jaar dat je echt is bijgebleven?

Brenda: Ja, in januari. Er lag een dun laagje ijs op de plas. We moesten eerst een wak maken om in te kunnen zwemmen. De zon kwam net op en de lucht was roze. Het was doodstil. Toen we in het water stapten, voelde het alsof de wereld stilstond. Dat was zo magisch. Op die momenten voel ik me echt verbonden met de natuur.

Tom: Je hebt het echt over een levensstijl, niet alleen over sport.

Brenda: Klopt. Het is een ontmoeting met jezelf. Je leert dat je comfortabel kunt zijn met ongemak. En dat neem je mee in je dagelijkse leven. Als ik nu stress heb op mijn werk, denk ik: als ik in dat ijskoude meer kan zitten, dan kan ik dit ook aan.

Tom: Wat een mooie les. Brenda, we naderen het einde. Wat zou je onze luisteraars willen meegeven?

Brenda: Zoek het avontuur eens op in de buurt. Begin in de herfst, als het water nog redelijk mild is. En doe het samen. Het is echt een cadeau voor je lichaam en geest.

Tom: Een prachtige afsluiting. Heel erg bedankt voor je komst en je inspirerende verhaal, Brenda. En voor de luisteraars thuis: bedankt voor het luisteren naar TalkDutch. Alles rustig nalezen? Dat kan gratis op talkdutch punt nl.