Inge: Dag Daan, fijn dat je er bent. Hoe gaat het nu met je, na die intensieve periode van herstel?
Daan: Dag Inge. Dank je, het gaat stap voor stap beter. Ik merk dat ik weer energie krijg, maar ik vind het ook wel spannend om weer te beginnen. Het is toch een tijd geleden.
Inge: Begrijpelijk. We gaan het ook rustig opbouwen. Het doel van vandaag is om het re-integratieplan te bespreken. De bedrijfsarts stelt voor dat je start met twee ochtenden van vier uur per week. Hoe sta je daartegenover?
Daan: Dat klinkt als een haalbaar begin. Mijn angst is alleen dat de werkdruk meteen weer oploopt. Als ik op de afdeling ben, vrees ik dat collega's meteen van alles aan me gaan vragen.
Inge: Dat is een heel reëel punt. Om dat te voorkomen, stellen we voor dat je de eerste weken op een rustige projectkamer werkt, buiten de hectiek van de vaste afdeling. Ook nemen we jouw lopende dossiers nog niet direct terug; je ondersteunt eerst alleen bij lopende taken van collega's.
Daan: Dat stelt me echt gerust. Dan kan ik me concentreren op het ritme en de vermoeidheid, zonder de directe verantwoordelijkheid. Is er al met het team gesproken over mijn tijdelijke rol?
Inge: Nog niet in detail, dat wilden we eerst met jou afstemmen. Ik zal deze week in het teamoverleg uitleggen hoe we het gaan aanpakken, uiteraard zonder medische details te delen. Zullen we over drie weken evalueren hoe het gaat?
Daan: Ja, dat lijkt me een uitstekend plan. Dan hebben we een goed beeld of de opbouw te snel gaat of dat we kunnen uitbreiden. Bedankt voor het meedenken, Inge.