De postbezorger: weer, wind en sociale contacten
Czytaj razem (transkrypt)
Ruben: Sta je 's morgens in de striemende regen te wachten op de bus, en zie je iemand op de fiets fluitend voorbijrijden met tassen vol post? Dat is Hassan.
Ruben: Hassan is al tien jaar postbezorger in een drukke wijk in Rotterdam. Welkom, Hassan!
Hassan: Dank je wel, Ruben. Fijn om hier te zijn.
Ruben: Hassan, eerlijk... jij fietst door weer en wind. Ben je nooit chagrijnig als het regent?
Hassan: [laughs] Nou... soms als de regen echt hard in je gezicht waait, denk ik wel eens: pffff, waarom doe ik dit ook alweer? Maar als ik dan de straat in rijd en de eerste mensen zie, is dat snel voorbij.
Ruben: Hm, ja? Wat gebeurt er dan?
Hassan: Mijn wijk is net een klein dorp in de grote stad. Ik ken bijna iedereen bij naam. Mevrouw De Jong staat vaak al bij het raam te zwaaien. En met meneer Bakker maak ik altijd een praatje.
Ruben: Oké... dus het is veel meer dan alleen brieven in de brievenbus gooien?
Hassan: Absoluut. Post bezorgen is eigenlijk ook een sociale taak. Ik zie meteen of alles goed gaat met de mensen. Als er een paar dagen post blijft liggen op de mat, klop ik even aan.
Ruben: Echt waar? Dat is waardevol. En hoe ziet jouw ochtend er uit voor je op de fiets stapt?
Hassan: Ik begin al vroeg op het depot, om zeven uur. Daar sorteer ik alle brieven op straat en huisnummer. Dat moet heel nauwkeurig gebeuren. Eén foutje en de brief komt verkeerd terecht.
Ruben: Ja, logisch. En hoeveel kilometer fiets je eigenlijk op een dag?
Hassan: Nou... op een normale dag fiets ik zo’n vijfentwintig kilometer. Soms met zware tassen vol reclame en brieven. En je stapt wel honderd keer op en af.
Ruben: Zo, dat is een flinke workout! Je hebt geen sportschool meer nodig?
Hassan: [laughs] Nee hoor, zeker niet! Mijn benen zijn erg sterk geworden. Maar het leukste is dat ik de hele dag buiten ben. Mijn hoofd wordt daar lekker rustig van.
Ruben: En wat is het moeilijkste aan jouw werk?
Hassan: De winter. Als de straten glad zijn met ijs en sneeuw, is fietsen gevaarlijk. En koude vingers maken het lastig om post te pakken. Maar als iemand me dan een warme kop koffie aanbiedt aan de deur, ben ik dat zo weer vergeten.
Ruben: Wat een mooi verhaal. Hassan, wat wil je onze luisteraars meegeven?
Hassan: Zeg eens wat vaker 'goedemorgen' tegen de mensen in jouw straat. Of tegen de postbezorger. Een klein praatje kost niks, maar maakt voor iemand anders een wereld van verschil.
Ruben: Wat een prachtige boodschap. Dank je wel dat je er was, Hassan.
Ruben: Ik ga morgen zeker extra vriendelijk zwaaien naar mijn eigen postbezorger.
Ruben: Het hele transcript van deze aflevering vind je gratis op talkdutch punt nl.