Apenkooien voor volwassenen

Tom: Waarom stoppen we eigenlijk met spelen als we ouder worden? We rennen plichtsgetrouw op een loopband in de sportschool, maar we vergeten hoe leuk het was om gewoon te spelen in de gymzaal op school.

Tom: Welkom bij TalkDutch. Vandaag praat ik met Jeroen. Hij is vijfenveertig jaar en organiseert gymlessen voor volwassenen: ouderwets apenkooien en trefbal. Jeroen, welkom. Wat leuk dat je er bent.

Jeroen: Dank je wel, Tom. Ja, echt super om hier te zijn.

Tom: Want apenkooien voor volwassenen... hoe kom je op dat idee?

Jeroen: [laughs] Nou, het begon een paar jaar geleden toen ik op een hometrainer in de sportschool zat. Ik keek om me heen en iedereen keek zo ontzettend serieus. Niemand praatte, iedereen had oortjes in. Ik dacht: wat is dit saai. Waarom doen we dit? Bewegen moet toch ook gewoon leuk kunnen zijn?

Tom: Ja, het voelt voor veel mensen echt als een verplichting.

Jeroen: Preceis! En toen dacht ik terug aan de basisschool. Wat was toen de allerleukste dag? Dat was apenkooien tijdens de gymles. De hele zaal vol met matten, kasten en banken. Je mocht de grond niet raken en moest proberen om niet getikt te worden. Dat was pure adrenaline en plezier. Dus ik dacht: waarom doen we dat niet gewoon met volwassenen?

Tom: En hoe reageerden mensen toen je dit voorstelde? Vonden ze het niet kinderachtig?

Jeroen: In het begin moesten mijn vrienden wel lachen. Maar ik heb gewoon een gymzaal gehuurd in de buurt en een berichtje op Facebook gezet. Binnen een paar dagen zat het helemaal vol. Er kwamen twintig mensen op af, allemaal dertigers en veertigers. En vanaf de eerste minuut was het fantastisch.

Tom: Wat gebeurt er met die mensen als ze zo'n gymzaal binnenstappen?

Jeroen: Dat is echt magisch. In het begin is iedereen nog wat verlegen. Maar zodra we beginnen met de uitleg van het spel... [laughs] Dan gaat de knop om. Volwassen mensen met serieuze kantoorbanen veranderen weer in kinderen van tien. Ze rennen, lachen en duiken over de matten om de tikker te ontwijken. De stress van de werkweek is in één klap weg.

Tom: Dus het is ook een vorm van mentale ontspanning?

Jeroen: Absoluut. Als je aan het apenkooien bent, kún je simpelweg niet aan je werk of aan je boodschappen denken. Je moet heel snel beslissen: spring ik nu naar die bank of word ik getikt? Je bent helemaal in het hier en nu.

Tom: En trefbal? Dat doen jullie ook, toch?

Jeroen: O ja, trefbal is een absolute favoriet! We spelen het met een zachte bal, want we willen geen blessures. Maar de strijd is heel intens. Soms zie je mensen die normaal heel rustig zijn, ineens heel hard juichen als ze iemand afgooien. Het is een veilige manier om even lekker fanatiek te zijn. We lachen ons echt kapot.

Tom: [laughs] Ik zie het helemaal voor me. Maar is het niet gevaarlijk? Volwassenen zijn toch wat stijver dan kinderen.

Jeroen: Nou, dat is wel een goed punt. [sighs] Kinderen vallen en staan direct weer op. Wij als volwassenen... tja, we zijn soms toch wat minder flexibel. Dus we doen altijd eerst een heel goede warming-up. En ik zeg ook altijd vooraf: we doen dit voor ons plezier, niet voor een gouden medaille. Je hoeft niet over drie kasten te springen als je dat spannend vindt.

Tom: En de sfeer is dus heel anders dan in een gewone sportclub. Is het ook een sociale activiteit geworden?

Jeroen: Ja, enorm. Na afloop gaan we eigenlijk altijd nog even gezellig een drankje doen in het café om de hoek. En dan praat iedereen honderduit. Je hebt samen iets beleefd. Je hebt gelachen omdat iemand heel onhandig van een kast gleed, of omdat je elkaar op het nippertje hebt gered. Dat schept meteen een band. Ik zie dat er echt nieuwe vriendschappen ontstaan.

Tom: Voor wie is dit nou echt geschikt? Moet je super sportief zijn?

Jeroen: Nee, juist helemaal niet. We hebben mensen die normaal nooit sporten, maar ook mensen die marathons lopen. Iedereen doet mee op zijn eigen niveau. Het gaat puur om het plezier in bewegen. Als je na tien minuten moe bent, ga je gewoon even op de bank zitten. Niets moet, alles mag.

Tom: Jeroen, we moeten langzaam afronden. Wat zou jij onze luisteraars willen meegeven?

Jeroen: Zoek vooral iets waar je echt blij van wordt. Sporten hoeft echt geen straf te zijn. Als je de sportschool vreselijk vindt, stop er dan mee en zoek iets wat je herinnert aan het pure plezier van spelen. Blijf spelen, ook als je ouder wordt.

Tom: Prachtig gesproken. Heel erg bedankt voor je verhaal, Jeroen. En voor de luisteraars: misschien is het tijd om die oude gymschoenen weer eens op te zoeken.

Tom: Wil je meelezen? Het transcript staat gratis op talkdutch punt nl.